Kağan Geldi Hoş Geldi

Geçtiğimiz Cumartesi Birben ailesi Bremen'den İstanbul'a geldi. Kadim dostum Volkan'ı zor bir görev bekliyor: Dövizli Askerlik. Şaka bir yana askerliğin getirdiği sıkıntıdan çok Kağan Paşayı özleyecektir. O da özlenmeyecek gibi değil ki. Dün bizim eve ziyarete geldiler. Yaklaşık üç aydır görmüyordum paşamı. Bebekler ne kadar çabuk büyüyor. En son bıraktığımda dört çekerdi. Şimdi gayet güzel yürüyor hatta topa bile vuruyor. Sürekli bir şeyler mırıldanıyor. Saçlar da uzamış babasının ortaokul dönemi saçlarına benzemiş. Gördüm ki arkadaş hırkasına çok düşkün. Nereye gitse onu da elinde götürüyor. Muhtemelen üzerine takılı dede yadigarı altını, yalnız bırakmak istemiyor. Bir kaç kez takılıp düşmesin diye elinden almaya çalıştık ama babasına bile güvenmiyor bu konuda. En sonunda çikolata ile kandırmayı başardık. Çok da kibar, çikolatayı eline almıyor direkt elden yiyor. Tabi elleri kirlenmesin paşamın. Arka arkaya iki tane çikolatayı tüm tüm ağzına koydum, bana mısın demedi. Hatta üçüncü çikolata için gözlerini bana dikip psikolojik savaşa başladı. Bir yandan da ağzındakileri bitirmeye çalışıyordu. Paşam diğer çikolatalar bir sonraki ziyaretine olsun. Arayı fazla açma. Bekliyoruz.

Ben Geldim

Saçlar Volkan 89 Modeli

Şöyle Etrafı Bir Kolaçan Edelim

Çok Şirinim Ben

Uykumuz Mu Geldi Ne?

Hayır Daha Top Oynayacağız

Hırkamı Çok Seviyorum

Şu Tahtın Önünde De Bir Poz Verelim Ama Hırkasız Olmaz