Dün akşam oynadığımız final maçını  20-18 kazanıp şampiyon olduk. Maç öncesi GSA oyuncularının durumu hiç de iyi değildi.  İsmail'in bir haftadır beli tutuktu. Maçtan bir gün önce iğne olmuş ama maç saati yine tutulmuştu. Maça gelirken iğne olamaya vakti kalmamıştı. Ben belini ovduysam da ısıtıcı krem olmadığından pek işe yaramadı. Alp ise 3 gündür hastaydı. Üstelik giderek ağırlaşıyordu. Maça bu şartlarla başladık. Aslında hızlı bir giriş de yaptık ama İsocan  ayakta durmakta bile zorlanıyordu. Maçta 9-6 öne geçmiştik ki bir pozisyonda dirseği çeneme yedim. Hücum faul olacağına hem basket yedik hem de çenem açıldı. Maç epey durakladı. Kanı durdurma çabaları sonuçsuz kalınca ben kenara geldim. Gülşah sağolsun yeni bir bandaj yaptı. Tekrar oyuna girdiğimde maç kafa kafaya gelmişti. Ondan sonra da hep böyle geçti. Rakip  bizi oldukça dövdü. Zaten bu yüzden faul problemine de girdiler ama biz bundan yararlanamadık. İso kendisine yapılan faullerin yarısını atsa maç daha önce bitebilirdi. Ama baston yutmuş gibi şut attığından fauller kaçtı.

Maçtan sonra klasik kokteyl ve ödül töreni vardı. Ben çenemden ötürü kokteyl kısmına pek dahil olamadım ama gördüğüm kadarıyla gayet başarılı bir organizasyondu. Ödül töreninde de birer yıllık sağlık sigortalarımızı Acıbadem Sigorta Genel Müdür Yardımcısı Işıl İlter'in elinden aldık.

Törenden sonra yukarı Sosa'ya çıkıp takım yemeğimizi yedik. Sonra ben, Alp ve İsmail Acıbadem Kozyatağı Hastahanesi'ne geçtik. Alp'in ateşi yükselmiş, İsocan da ayakta duramıyordu. Önce İso'ya bir kas gevşetici iğne yaptılar. Bütün bu süreç mpeg kayıtları ve fotoğraflarla belgelendi. İsteyene bu görüntüleri yollayabiliriz :). Sonra Dr. Afet Hanım bana bir dikiş attı. Baktı tam kapanmadı bir dikiş daha. Yine kapanmayınca uğurlu rakamım olan üçte mutabık kaldık. Bu sırada Alp'i başka bir yere almışlardı. Bu sıralar yaygın bir virüs varmış. Doktor hanım ondan şüphelendi. Alp'e serum ve ateş düşürücü bağlayacaklardı. Fakat yan taraftaki hastanın röntgeni çekileceği için İsmail ve beni acil dışına aldılar. Bir baktık Alp de üzerinde fanila kolunda katater yanımıza geldi. Neden sonra tekrar içeri girip serumu bağlattık. Bu sırada o kadar çok makara yaptık ki bizi acilden atsalar yeriydi.

Hastahaneden gece yarısına doğru çıktık. En kötü hastahane günümüz böyle olsun diyerek takım arkadaşlarımdan ayrıldım. Bir başka turnuvada görüşmek dileğiyle. Go GSA!